Duivensport totaal - augustus 2011

Columns - Rene Hidding

dinsdag 02 augustus 2011 21:10

Geschreven door Beheerder

Vraagteken.

Voor veel liefhebbers betekend postduiven houden meer een vraagteken dan een hobby. Ik durf wel te stellen dat de huidige gang van zaken voor veel liefhebbers het eindstation betekend. “Wat een negatieveling” zullen veel mensen denken. Vraag maar eens aan een groep melkers hoe ze tegen de sport aankijken. Veel zullen net zo’n negatief antwoord als mij geven. Wie vindt het nu mooi om een groot koppel jongen voor de kat z’n viool te kweken. Bijna niemand blijft de ellende van duiven verliezen bespaart. 

Opleren.

In mijn laatste duivensport totaal schreef ik nog over mijn eigen jonge duiven. Ellende en nog eens ellende. Na verloop van tijd verscheen toch licht aan het eind van de tunnel. De kuur hielp niet zo maar een paar dagen elektrolyten door het water deed wonderen. Ze kregen de kop door het halster. Ik kon weer denken aan opleren. Voor de eerste jonge duivenvlucht was het te laat maar dit gaf mij ruimte om extra op te leren. In “de duif” las ik met interesse het artikel van A.S. over het “nieuwe” opleren. In groepjes of stuk voor stuk los laten op een niet te grote afstand. De verliezen zouden hierdoor beperkt kunnen blijven. Op een perfecte opleerdag pakte ik mijn visspullen en de duiven natuurlijk. Ik zocht een mooie vislocatie op een afstand van een kilometer of 7. De hengel werd in gereedheid gebracht en de duiven mooi naast mij. Om de 5 minuten liet ik een duif los. Zo’n 2.5 uur later ging de laatste de lucht in en konden de visspullen de kofferbak weer in. Dat ik geen enkele keer beet had was al een slecht voorteken voor het verloop van de lapvlucht dacht ik. Bij thuiskomst bleek toch een behoorlijk ploegje in het hok te zitten. Toch bleken 4 niet in staat om van deze afstand het hok weer te vinden. Enkele dagen later ging ik op een afstand van 20 kilometer zitten. Opnieuw vissen en lossen. Bij thuiskomst zaten ook nu de meeste duiven weer in het hok. Op 1 na kwam alles terug. Dat gaf de burger weer moed. De week daarop nog 3 keer geweest en geen duif meer verspeelt. Ik dacht ”die A.S. heeft toch gelijk gehad”. Vol goede moed speelde ik een gedeelte van mijn duiven. Je moet natuurlijk nooit op 1 paard wedden. 

Mis.

Die zaterdag was het wachten geblazen. Ver in de middag nog steeds niets los. Die komen terug dacht ik omdat inprincipe na 15.00 uur geen duiven meer gelost worden. In plaats van terug naar de lokalen werden ze toch om 16.15 gelost op een afstand voor mij van 140 kilometer. Balen geblazen natuurlijk want een late lossing geeft al aan dat er problemen zijn. Ik heb de klok aan gezet en ben naar elders vertrokken omdat ik andere verplichtingen had. Dit kan tegenwoordig mooi natuurlijk met een elektronisch systeem. Op de feestlocatie later gebeld hoe de vlucht verlopen was. Ik kreeg te horen dat ik geen papier geraakt had en 3 van de 11 terug waren. Dit is mij sinds vele jaren niet meer overkomen!!!. Ik moet zeggen dat de smaak van het vlees en het bier acuut veranderde. Ik kreeg pijn in de buik. Niet van de vele consumpties maar van de vele verliezen. Toen ik later op de avond thuiskwam keek ik meteen maar in het hok. Ik dacht dat ik werkelijk te zwaar getafeld had en zag maar 7 van de 11 duiven zitten. Waar ben je dan in godsnaam mee bezig!!!. 

Kritiek.

Dat ik niet de enige was met verliezen bleek wel uit het aantal mailtjes die kennissen van mij richting het afdelingsbestuur hadden verstuurd. Het was de 2^e slecht verlopen vlucht en dat is dan te begrijpen. Als dit in redelijkheid gebeurt heb ik hier geen problemen mee. Enkele mensen zijn op dat moment echter nog explosiever dan een Irakees met een bomgordel in Bagdad. Dit kan natuurlijk niet. Ik ga er van uit dat iedereen zijn of haar best doet al kun je hier soms een vraagteken bij plaatsen. Dat iedereen gaat bellen en mailen heeft ook te maken met de beroerde berichtgeving richting de liefhebbers. De meeste afdelingen hebben een mooie website. Wat is er nu mis met het plaatsen van een reisverslag op deze afdelingswebsite??. In mijn optiek hebben liefhebbers hier gewoon recht op en voorkom je hiermee veel geneuzel of wat dan ook. Nu krijg je soms de indruk dat veel dingen stiekem gebeuren. Onverstandig!!!. 

Hoe nu verder.

Mijn echtgenote maakte een tijdje terug de opmerking: “heb je ze niet ziek dan ben je ze wel kwijt, wat een hobby”. Probeer daar nu maar eens iets tegen in te brengen. Het ergste is dat ze ook nog gelijk heeft. Van de 47 waar ik mee begon zijn nu nog 17 over. Dat het dit jaar niets wordt met de jongen is duidelijk. Het heeft ook gevolgen voor komend jaar want de selectie wordt minimaal. Zo stelde een vriend dat hij duiven te kort komt voor volgend jaar. Ik stelde dat dit niet juist was en dat hij ruimte over heeft i.p.v. duiven te weinig. Het moment dat de duivensport bij mij weer eens iets positiefs gaat brengen laat op zich wachten. De vooruitzichten zijn voor het komende weekend weer niet geweldig. De duiven gaan echter gewoon mee want wat ze als jong niet leren, leren ze als oude zeker niet!!!. Ik zal moeten kiezen uit vroeg kweken en vroeg beginnen met opleren(begin april) of later kweken zodat de jongen zichzelf opleren. Ze worden dan niet verduistert. De toekomst zal ergens in het midden liggen. 

Emmen, René Hidding