Als 3e vlucht stond Periqueux op het programma. Voor Jan Gerrit Wiering is de VNCC een nieuwe uitdaging, hij korfde 9 duifjes hiervoor in, zonder de gedachte te hebben dat hij knettervroeg zou gaan pakken. Zeker zijn duiven waren in een optimale conditie en waren strak, glanzend en mooi wit om de kop, maar gezien zijn afstand en de overheersende noordoosten wind, werd er niet gerekend op een 1e. Maar het kan raar lopen in de duivensport, zeker bij de marathon, doorvliegen in de nacht geeft ook mogelijkheden voor de verste afstanden. Zaterdagochtend stond Jan Gerrit rond 06.30 op. Hij heeft namelijk een tweede hobby hondendressuur en had het plan gevat om na het ontbijt even een stevig half uur te fietsen met zijn Duitse herder. Toen hij terugkeerde en naar zijn duivenhok liep, zat er een jonge duif voor de ren op de grond. Deze was zeker vergeten terug te komen na het uitlaten van de vorige avond. Bij het binnen halen viel nog een duifje op, ineengedoken op de nok. Een vreemde of eentje van St.Vincent ( 2 waren nog onderweg)? Het diertje reageerde niet direct op het bekende fluitje, pas na een minuut ( wat kan dan een minuut lang duren volgens Jan Gerrit) viel het op de klep en zag Jan Gerrit de rode ring.

Zij moet van Periqueux zijn , ging het door zijn hoofd en dan staat je even behoorlijk te shaken. Dit is haast onmogelijk met mijn afstand, maar de display gaf 08.33 duidelijk aan en de 17-985 was ingekorfd voor Periqueux. Het duivinnetje had de 967 km in een recordtijd afgelegd. Met zekerheid heeft ze de nacht doorgevlogen, ondanks de heersende tegenwind. Alleen de echten kunnen dat. Het duivinnetje was als jaarling meegegeven naar Bergerac, waar ze net buiten de prijs vloog. Ze was in eerste instantie niet bedoeld voor Periqueux, maar bij het uitzoeken van de duiven, viel het Jan Gerrit op hoe mooi en fier ze op haar jong van 4 dagen zat. Puur op intuïtie van Jan Gerrit werd ze alsnog toegevoegd aan de Periqueux ploeg. Als ze er klaar voor zijn dan moet je ze inkorven, ongeacht of het wel of niet in jouw schema past, vindt Jan Gerrit en gelijk heeft hij. Het duivinnetje komt uit verschillende fond bloedlijnen: vaderskant T. Herfke x A. Bruisma, moederskan ziet men Beerda/Jellema die via J. Aretz bij Jan Gerrit op het hok zijn gekomen. De grootvader van vaderskant was een echte topper op de zware fond, maar is helaas verspeeld, één keer teveel meegegeven. De goeden moet je spelen als je op het eerste blad wilt staan van de uitslag.

Rond 2008 ontdekte Jan Gerrit dat zijn hok veel te weinig zon kreeg en pas laat op de middag begon op te warmen. Toen hij dit met zijn vrouw besprak, drong zij er op aan om een nieuw hok te plaatsen en de plaats van de hondenkennel te wisselen met het duivenhok. Er werd een nieuw Belgisch Demsterhok geplaatst en van af dat moment stegen de prestaties van de duiven opmerkelijk. De schuiven in het plafond staan constant 35 cm open en de zon schijn al bij het ochtendgloren op de pannen. Daarna werd er gerichte aankopen gedaan om de fondkwaliteit te verhogen. In 2018 kreeg Jan Gerrit van zijn vrouw geld voor zijn verjaardag en hij moest daarmee twee duiven van het goede soort aanschaffen. Deze vond hij op advies van Jelle Jellema bij Jan Willems. Jan beschikt over een hok vol Jellema duiven en zijn prijzen zijn voor iedereen betaalbaar. Helaas is de vrouw van Jan Gerrit een klein half jaar geleden overleden, maar haar adviezen hebben wel degelijk invloed op het huidige succes van dit hok en in deze moeilijke tijd is elke afleiding een helpend hand, zo ook een vroege duif. De twee verjaardagsduifjes zijn voor Jan Gerrit duifjes met een speciale betekenis.

Liefhebber Jan Gerrit Wiering kreeg als jongetje zijn eerste duiven van Berend Mulder, later ging zijn interesse uit naar de motorcross en hondendressuur. In 1996 werd Jan Gerrit een herintreder en kreeg hij opnieuw weer duiven van Berend. Via gerichte aankoop van bonnetjes werd geleidelijk nog meer fondbloed toegevoegd ( J. van Amerongen, H. de Ruig, M.J. v Zanden, Kiekebelt, A. Bruisma). De duiven worden in het voorjaar eerst gescheiden en opgeleerd via het programmaspel. Rond half maart wordt er gekoppeld en begint langzaam de verplichte avondtraining, dan moet alles er uit en gaan de kleppen dicht. Na 45 minuten gaat de vlag er af en mogen de duiven zichzelf een half uur vermaken, waarna de kleppen weer worden geopend en rond 21.00 wordt alles binnen geroepen. Medisch kan ik kort zijn, er wordt geen dierarts bezocht (te ver weg), alleen als er echt wat aan de hand is. Wel wordt er 4/5 keer in het vliegseizoen mest opgestuurd ter controle ( de Weert). Als de duiven op eieren zitten krijgen ze een geelpil opgestoken en een maand later een wormpil. Tijdens de zware fondvluchten, na thuiskomst, een geelpil en elektrolyten met een ontsmettingsmiddel ( BS) in het water. Het opvoeren gaat via de bekende weg Garvo ( marathon + HE 4000), waarbij hennep, tovo en snoepzaad wordt gegeven. Duiven krijgen dit laatste in potjes aangeboden. Met Limoges zitten ze op eitjes en de zondag voor het inkorven worden ze 40/50 km weggebracht. Vaak zijn de laatsten de eersten op de vlucht! De eieren worden na Limoges gewoon uitgebroed en bij St. Vincent zit de hele meute mooi op kleine jongen, daarna wordt er niet meer ingegrepen en kunnen de duiven hun natuurlijke cycli volgen.

Jan Gerrit behoort bij de groep van kleine liefhebbers. Hij speelt met ongeveer 40 duiven het fondspel, waarbij het nestspel leidend is. Het hok heeft 3 delen voor de oude duiven en een afdeling voor de jongen. Later is er nog een stukje bijgezet voor de aangeschafte kweekduifjes. In de winterperiode bestaat de gehele kolonie uit 60 duiven. Ook Jan Gerrit heeft soms bij de jongen een beetje coli, maar het is geen echt probleem. Aan jaarlingen worden geen hoge eisen gesteld, ervaring op doen en goed thuiskomen, gezondheid is belangrijk. De selectie gaat via de mand. Aan allerlei theorieën wordt weinig waarde gehecht, ogen, stuit, rug, het zal allemaal wel. Jan Gerrit heeft in elk van de vlieghokken een baal stro liggen, maar het zit nog gewoon met touw aan elkaar. Duiven mogen hier van alles mee doen ( nestmateriaal, er in broeden, zaadjes oppikken). Het hok wordt weinig schoon gemaakt, zo natuurlijk mogelijk de duiven houden is het devies. Je ziet ook niet veel bijproducten staan, wel kunnen de duiven prachtig grasduinen in de directe omgeving. Jan Gerrit woont in een buitengebied met al haar voor- en nadelen.
Geluk speelt wel een rol in de duivensport, maar de klasse van de liefhebber is van doorslaggevende betekenis. Dat Jan Gerrit goed kan omgaan met zijn duiven, was opvallend zichtbaar bij het hokbezoek.

Duiven tonen geen enkele angst als er een vreemde in het hok komt om foto’s te maken. Alles blijft rustig en geen enkele duif vliegt als een wilde weg als Jan Gerrit er een paar ter hand neemt om op de plaat te zetten. Duiven voelen mooi rond aan, glimmen en zitten strak met prachtige witte neusdoppen. Er hangt geen benauwde mestlucht in het hok, mede door het geringe aantal duiven per afdeling. De duiven ogen niet groot, eerder meer klein formaat. Het winnende duivinnetje was al weer behoorlijk op gewicht, iets ruime stuit en haar vleugel middelgroot wat weer wijst op aanleg voor vluchten met wind tegen. In het kort gezegd: “Je moet goed bloed op je hok hebben, je hok moet goed zijn voor de duiven en de liefhebber moet alles optimaliseren en regisseren. Hij is de verbindende schakel”! Als een liefhebber bij het inkorven vraagt wat een ander van zijn duiven vindt, kan het een teken van ontbrekend inzicht zijn. Jij, als liefhebber kent je eigen duiven het beste en jij als liefhebber moet zo bekwaam zijn dat je zelf ziet of je duiven klaar zijn voor de vlucht. Is dat niet zo dan moet je hieraan werken. Jan Gerrit speelt ook Barcelona, altijd met 1 duif, vaak ook prijs. In 2016 pakte hij nog een mooie vroege prijs met de 11-470, later helaas verloren. Ja, spelen en verspelen hoort bij elkaar, daar moet je mee leven.

Reporter: Klaas Mulder



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

SPONSOREN

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

John Logemann - vooruitblik -

Het is zaterdagmorgen. In de verte hoor ik het geluid van de Sinterklaas intocht bij het dorpshuis, ieder jaar weer ...

John Logemann

Evelien's Journaal - Nog even ...

De HABRU dag in Doetinchem, waarover ik schreef in mijn vorige journaal, is na de veiling van de vele geschonken ...

Evelien's Journaal

Juiste volgorde - John Logemann

Hoewel ik mij liever met de duiven bezig hou en met de mensen die zich met duiven bezig houden, ben je hoe dan ook ...

John Logemann

COLUMNS

Nico van Veen - Duivensport in ...

Tijdens mijn vakantie in Griekenland had ik zoals gewoonlijk een duivendag ingepland. Van te voren had ik via ...

Nico van Veen

John Logemann - vooruitblik -

Het is zaterdagmorgen. In de verte hoor ik het geluid van de Sinterklaas intocht bij het dorpshuis, ieder jaar weer ...

John Logemann

Wintervoer en wintervorm - Willem Mulder

. Wie heeft niet eens de wens om een tijdje op een onbewoond eiland te zitten? Ver van huis en de dagelijkse zorgen. ...

Willem Mulder