Het werd deze week wel weer eens tijd om over de duiven te schrijven. Genoeg over allerlei perikelen die spelen. Natuurlijk, het gaat ons allemaal aan. Maar wat ons bind is de duif, de reden waarom we met elkaar in contact zijn, bij dezelfde organisatie lid zijn, de vereniging van onze keuze bezoeken, we allerlei sociale contacten onderhouden. Hier in Friesland eindelijk de echte kop eraf. Vorige week nog afgelast wegens voorspeld slecht weer. Op dinsdag nog een oefenvlucht vanuit Kalkar. Dit weekend dan eindelijk de eerste echte wedvlucht. Deurne was het station, naar Engelum ruim 193 kilometers. Wind oostelijk, dus te verwachten dat de duiven naar de westkant en Noord-Holland zouden uitwijken. De eersten zullen dit niet hebben gedaan, maar die van ons hebben echt wel flink water onderdoor zien komen.

Veel kwamen uit de westkant, lees IJsselmeer, anderen kwamen uit de noordkant, goede kans dat deze even een rondje eilanden hebben gedaan. Geef ze geen ongelijk. Mooie stranden, prachtig weer. Uitgelezen kans om te pootje baden! Hier een primeur. We slaagden er voor het eerst in om te beginnen met de laatste prijsduif van de uitslag. Normaal draaien we een redelijk prijspercentage. Vreemd is het niet. De duivinnen trainen nog niet naar behoren, ook ben ik wat te kwistig met de voerbus geweest. Iets zwaar de mand in, wordt meteen afgestraft. Slechte beurt weer van de baas. Vorige seizoen weinig gelegenheid gehad om de jongen af te richten. Dit zie je nu terug in de seizoensstart. De mand had zijn werk nog niet gedaan, dit gebeurd nu in de eerste weken van het seizoen, het bestand jaarlingen dunt dan ook al aardig uit. Verder nog wat leuke zaken: Joan, mijn grote vriend en jeugdlid van ons cluppie, pakte er twee van de drie op de uitslag, netjes!

Vanaf afgelopen zondag iedere week op zondagmiddag een praatje op lokaal radiostation "De Eenhoorn", met uitslagen en wetenswaardigheden van de vereniging, mooi weer wat promotie. Er liggen nog wat jongen die richting Joan gaan, ook nog wat jongen voor een bon. Deze gaan naar een herintredend lid van onze club, hij wordt door wat mensen weer aardig op weg geholpen, na een paar jaar afwezigheid door omstandigheden. Hebben jullie dat ook? Dat je inwendig je loopt te verbijten omdat je weet dat de duiven wel erg laat zijn. Dan plots komt de eerste door en volgen er als snel nog wat. Je hart gaat open en je geniet weer helemaal wezenloos.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

SPONSOREN

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

Geluk

Met geluk vaart niemand wel zeggen ze wel eens. En laat ik deze week eens geluk hebben door de eerste in de club te ...

Ad de Jong

Half mei, aanloop naar Limoges

Eindelijk weekend, dat was de gedachte toen ik vrijdagavond de deur opentrok en Vera kon begroeten. Het was nogal ...

John Logemann

Duiven gedesoriënteerd...?

Ja dat is denk ik wel het goede woord. De duiven deden bij terugkomst vreemd er klopte geen sodemieter van... Het was op ...

Evelien's Journaal

COLUMNS

Nogmaals Conditioneren

‘Hoe komt het dat jouw jongen zo goed binnenkomen en waarom toon je weduwnaars nooit hun duivin?’ vroeg ...

Ad Schaerlaeckens

Half mei, aanloop naar Limoges

Eindelijk weekend, dat was de gedachte toen ik vrijdagavond de deur opentrok en Vera kon begroeten. Het was nogal ...

John Logemann

Schatbewaarders / Ben Hendriks - ...

Er zijn een aantal duivenrassen die zeer tot de verbeelding spreken. Een daarvan is het ras van Wanroy. Dit ras werd door ...

Nico van Veen