De columns waarin de gewone liefhebbers vertellen hoe zij de duivensport beleven roepen veel herkenning op bij mijn lezers, zo hoor ik vaak. Onder de gewone liefhebbers versta ik hen die hun plezier vooral halen uit de omgang met hun duiven, het zien thuiskomen van hun duiven van de vlucht en het contact met hun duivenvrienden. Dat zijn meestal niet de mensen die je in deze tijd van het jaar vaak op een podium ziet staan, maar deze categorie moet het in de meeste gevallen van een dagsucces hebben. Dit geldt ook voor de gewone liefhebber die deze keer in de picture staat. Het betreft Henk Vink uit Waddinxveen. Henk is 62 jaar en is 40 jaar actief in de duivensport. Hij is via zijn vader Peet in de duivensport gerold. Deze had sinds 1931 duiven, maar kon op een gegeven moment vanwege een handicap zijn duiven niet meer verzorgen en toen heeft Henk het overgenomen. Zijn succesvolste jaren waren de jaren ’80 en ’90 toen hij met 12 weduwnaars regelmatig mooie prijzen won van Roosendaal tot en met Bergerac. In de zomer van 1997 wilde het echter ineens niet meer. Toen was Henk er op een gegeven moment helemaal klaar mee en ruimde hij alle duiven op. Maar hier had hij al snel spijt van en zes weken later zaten er alweer 25 late jongen op zijn hok, gekregen van Henny Metselaar.

Dit waren duiven voor de overnachtfond en dus stapte Henk ook over naar die discipline. Na een kleine 20 jaar met wisselend succes op de overnacht te hebben gespeeld, besloot Henk na een paar voor hem zeer slecht verlopen vluchten, te stoppen met deze discipline. Dit was vorig jaar. Hij heeft het roer weer omgegooid en besloot om zich weer op het programmaspel te gaan richten.

Beginners en herstarters vertellen mij vaak dat zij de duivensport best wel ingewikkeld en moeilijk vinden. De wat oudere en geroutineerde liefhebbers die in de vorige columns/minireportages als “gewone liefhebber” aan het woord zijn geweest, gaven ook bijna allemaal aan dat zelfs zij als routiniers, door verschillende aspecten van de duivensport soms voor raadselen worden geplaatst. Dat betrof dan meestal het gezond houden van de duiven, de grote verliezen met de jonge duiven, het mislukken van de kweek, etc. Ik vroeg Henk naar zijn ervaringen en wat hij lastig of moeilijk vindt in de duivensport.

“Er zijn géén echt moeilijke zaken in de duivensport. En als ze er zijn worden ze door de mensen zelf veroorzaakt. Het allerbelangrijkste is hoeveel je er zelf voor over hebt. Ook ik heb beslist te maken met verliezen van jonge duiven. Sommige jaren was dat wel tot 40% van de gekweekte jongen. Ik schroom echter niet om mijn hand in eigen boezem te steken. Ik ga proberen om in de toekomst meer aandacht aan mijn jonge duiven te besteden, wat gezien het feit dat ik nog in het arbeidsproces zit, misschien niet helemaal zal gaan lukken. Maar ik besef terdege dat onvoldoende tijd en aandacht aan de jongen besteden één van de oorzaken is van de vele verliezen.”

De meeste gewone liefhebbers stellen hun doelen niet erg hoog. Dit geldt eveneens voor Henk, hoewel hij aangeeft nog wel ambities te hebben.

“Vroeger vond ik het 1e oude duiven kampioenschap van onze toenmalige zeer sterke vereniging de Sperwer het absolute hoogtepunt. En tijdens mijn jaren op de overnachtfond kon ik echt genieten van een mooie uitslag met slechts enkele duiven mee. Nu ik een herstart ga maken met het programmaspel wil ik toch proberen om een aansprekend kampioenschap te winnen met wellicht een dagsucces daarbij. Maar het omgaan met de duiven vind ik nog steeds het mooiste. Dus alles wat er - vooral thuis – bij komt kijken. Of dat nou het schoonmaken van het hok is, het uitwennen van jongen, trainende weduwnaars of jongen in de schotel. Ik kan overal van genieten, zeker als ik thuis kom van het werk.”

De gewone liefhebbers zijn over het algemeen niet de grote afnemers van de talloze bijproducten die er voor postduiven in de handel zijn. Ook aan Henk zullen deze producenten weinig verdienen.

“Een goede zak voer, aangepast aan de seizoenen van hooguit € 16,00 voor 20 kg is voor mij de standaard. Ik voer op gevoel. Bijproducten zoals grit, roodsteen en een goed mineralenmengsel – samengesteld door een vriend - worden dagelijks ververst. Tijdens het vliegseizoen gebruik ik zo nu en dan biergist of een middel om het drinkwater wat aan te zuren. Ook heb ik wel eens een kruidendrank aan de duiven gegeven. Zij gingen er niet beter van vliegen. Dus het geld daarvoor houd ik voortaan in mijn portemonnee. Sinds kort doe ik regelmatig knoflook in het drinkwater.  Ik doe ook niets aan medische begeleiding. Een dierenarts bezoek ik enkel voor de verplichte entingen en zo nu en dan – als de dierenarts op de club komt – laat ik een keeluitstrijkje of mestonderzoek doen. De laatste jaren waren bij zo’n onderzoek alle meegebrachte duiven schoon.”

 

Omdat veel “gewone” liefhebbers nogal wat tijd doorbrengen op de vele duivenverkoopsites, soms uit nieuwsgierigheid, maar ook dikwijls om iets aan te schaffen, vroeg ik Henk hoe hij aankijkt tegen de hedendaagse duivenhandel.

“Duivenhandel en specifiek via internet zal wel horen bij onze hedendaagse manier van leven. Kijk maar naar Marktplaats, Ebay, etc. Dat het ook in de duivensport ingeburgerd is geraakt is min of meer vanzelfsprekend. Ik heb er geen moeite mee. Zelf heb ik een enkele keer een duif via een verkoopsite gekocht, maar dat was geen succes. Dat doe ik dus nooit meer. Ik kan mij wel herinneren dat ik op onze verenigingstentoonstelling, ergens begin jaren tachtig, een laat jong kocht van de Gebr. de Wit uit Koudekerk a/d Rijn. Hier was bij de verkoop bitter weinig belangstelling voor, maar het werd mijn beste kweker ooit. Maar doorgaans kreeg of kocht ik goede duiven van een bevriend liefhebber, altijd voor een vriendenprijs. Goede duiven moeten je gegund worden, wordt vaak gezegd. Alhoewel voor geld alles te koop is onderschrijf ik die stelling volledig. Uit eigen ervaring weet ik dat de “gunfactor” zeer belangrijk is. Ik heb zeer regelmatig duiven geruild en samen gekweekt de afgelopen twintig jaar. Zonder die vriendschap was ik al heel lang duivenliefhebber af.”

In deze periode proberen veel liefhebbers nog iets extra’s aan te schaffen zoals een laat jong van een topper of een bewezen duif van iemand die er mee stopt. Er is nu aanbod genoeg. Velen laten zich helaas bij de aanschaf van duiven teveel laten leiden door mooie stamkaarten. Voor een minder goede lezer lijkt het allemaal wel goud wat er blinkt. Zodoende wordt er in deze periode veel geld uitgegeven aan waardeloze of in het gunstigste geval middelmatige duiven. Dit leidt uiteraard vaak tot grote teleurstellingen. Omdat Henk ook net een herstart heeft gemaakt vroeg ik Henk hoe hij hier tegenaan kijkt.

“Ik heb me eigenlijk nooit zo met afstammingen van duiven bezig gehouden. Helaas hoor ik maar al te vaak dat er uit veel duiven met een mooie stamboom prullen van duiven worden gekweekt. Voor de overnacht had ik destijds alleen duiven van mijn vrienden, plaatselijke liefhebbers die goed speelden en waar ik de duiven van kende en soms ook verzorgde, dus dicht bij huis. Maar hoe dan ook, je moet goede duiven hebben. Ik ken niemand die kampioen geworden is met middelmatige duiven.

Tot zover Henk Vink, behorende tot het grote legioen van gewone liefhebbers, of zoals John Logemann het laatst treffend formuleerde in één van zijn columns; de zwijgende meerderheid die de ruggengraat is van onze sport.

Nico van Veen



PIGEONSUPPORT.COM

DUIVENTRANSPORT

IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

SPONSOREN

http://www.duivenvlucht.nl/images/banners/Duivenbakken.jpg

Comb. Poelman - Erica

Redstar Breedingstation

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

WE ZIJN ER BIJNA

Zo, we hebben nog 1 vlucht te gaan en dan is het seizoen ten einde en kan de vlag uit. Ik weet niet of u er ook zo aan ...

Evelien's Journaal

The Dutch

Hier enkele kilometers vandaan is voor het derde jaar op rij het KLM OPEN golf toernooi in Spijk. Men is al maanden bezig ...

Ad de Jong

Werkers zijn onmisbaar

Vrijwilligers zijn in iedere sport onmisbaar zo ook in de duivensport. Er moet iedere week in het vliegseizoen veel werk ...

Ad de Jong

COLUMNS

Coen Brugman - Rutten / Schrijvers over ...

In mijn vorige column waarin een schrijver over de duivensport centraal stond (John Laan), schreef ik dat er tegenwoordig ...

Nico Meuwsen

Een bord minder Toet

Wel rustig zo geen jongen om los te laten en fingers crossed dat ze er 's middags weer allemaal inzitten als ik ...

Sjaak Buwalda

Selectie - A man has got to know his ...

 "A Man's got to know his limitations". Komt U dat bekend voor misschien? Zou zomaar kunnen, het is ...

John Logemann