Zonder de moderne communicatiemiddelen als internet, email, What’s App, Facebook en SMS zou ik naast mijn energieverslindende baan in de vreemdelingenwereld, mijn activiteiten met de-duivencoach.nl niet kunnen uitvoeren. Sowieso zit ik elke avond achter de pc vele mails te versturen en vaak tussendoor ook nog te chatten en WA berichtjes te beantwoorden. Wanneer ik ’s morgens wakker word zet ik als eerste de Iphone aan en stromen er vrijwel direct diverse mailtjes en berichten binnen via What’s App en Facebook Messenger. Overdag tijdens mijn werk komt er meestal ook van alles binnen waarop ik dan ‘s avonds reageer. Simpele vragen beantwoord ik meestal al direct in de lift op het werk, tijdens het lopen naar de parkeerplaats, bij een stoplicht, benzinepomp of als ik elders even moet wachten. Een ieder die veel gebruik maakt van de moderne communicatiemiddelen zal dit herkennen. Op deze manier wissel ik vaak met meerdere personen in een paar minuten tijd veel informatie uit (soms bijna gelijktijdig). Dit heeft echter ook zijn keerzijde. Het gaat erg snel en je denkt daardoor soms wat minder goed na over een antwoord/reactie. Dit kan wel eens leiden tot misverstanden.

Recent overkwam mij dit toen ik via mijn Iphone een chat beantwoorde die bij de ontvanger in het verkeerde keelgat schoot en die mij liet weten min of meer klaar met me te zijn. Het betrof iemand die ik tot dan als een goede sparringpartner had ervaren. Een sparringpartner zie ik als iemand die mee denkt, maar ook tegen denkt, vraagt, luistert, duwt, trekt, gas geeft, afremt, stimuleert en inspireert. Ik hecht veel waarde aan mijn netwerk van sparringpartners, dus vind zoiets dan wel weer jammer, maar aan de andere kant is zo’n negatieve ervaring ook weer leerzaam en een goede aanleiding om kritisch naar mijn communicatie te kijken.

Het bovenstaande bracht mij er toe deze keer in mijn column/minireportage één van mijn sparringpartners voor het voetlicht te brengen. Het betreft René Dalmolen uit Mussel. René is 32 jaar en speelt vanaf zijn 11e jaar met duiven. Ondanks zijn voor duivenmelkersbegrippen vrij jonge leeftijd doet hij dus inmiddels al weer 20 jaar mee en heeft hij in die periode al heel wat mooie successen gekend. Zo won hij een aantal jaren terug met de jonge duiven in de noordelijke helft van de afdeling een 1e met 5 minuten los op de 2e duif die ook van hem was. Tegen 9.000 duiven speelde hij toen 1-2-7-9-10-13-16-25 etc. Deze uitslag staat hem nog goed voor de geest. Het was een warme dag en er stond een stevige N.O. wind. Dit soort successen zijn de afgelopen jaren niet meer behaald, maar dat betekent niet dat er nu slecht wordt gespeeld. Beslist niet! Het fanatisme is er echter wel een beetje af en René geeft aan dat hij het moeilijk vindt om een heel seizoen gemotiveerd te blijven. Als voorbeeld geeft hij aan dat hij vorig jaar in de cc na het oude duivenseizoen bovenaan stond en toch na twee jonge duivenvluchten niet meer inkorfde, maar naar Frankrijk vertrok met een stel vrienden om een vriend die daar met pech gestrand was, op te gaan halen.

“Veel mensen konden niet begrijpen dat ik zo’n positie zomaar liet schieten maar ik heb daar geen moeite mee. Ik heb de jongen ook niet weer gespeeld en heb een aantal weken andere dingen gedaan. Ik heb heerlijk gefietst op de vrije zaterdagen en heb de jongen weer gespeeld op de natour. Ik weet dat er naast duiven nog zoveel andere dingen zijn die de moeite waard zijn en als duivenmelker lever je ook wel veel in op dat gebied. Zeker als je speelt voor een generaal kampioenschap.”

Ik vind het erg prettig om met René te sparren. Je kunt met hem moeiteloos uren over allerlei zaken filosoferen. Ondanks zijn relatief jonge leeftijd heeft hij over vele aspecten rondom de duivensport goed nagedacht. Net als ik heeft hij de meeste duivenboeken meerdere keren gelezen. “Ik ben helemaal gek van duiven dus ik lees er graag over. Ik lees bijna alle duivenbladen en zie veel Dvd’s over duiven. Mijn speciale interesse gaat vooral uit naar de goede duiven en hoe die gekweekt zijn. Ik denk dat daar een bepaalde logica achter schuil gaat. Er zijn lijnen/duiven die sterk vererven en dat zie je vaak terug in de stambomen. Ik vind het veredelen van een dier een hobby op zich zelf. Ik heb ook konijnen en over die dieren kan ik samen met mijn vader en broer uren filosoferen hoe we een bepaald aspect kunnen verbeteren. Als je dat doortrekt naar duiven dan is dat nog veel uitgebreide. De kweek is niet alleen gebaseerd op exterieur en karakter maar ook de sportieve eigenschappen moet je indien mogelijk verbeteren, of in ieder geval behouden. Dat laatste is al lastig en verbeteren van eigenschappen is de grootste opgave. Het kweken heeft duidelijk mijn voorkeur maar ook het spelen met de duiven vind ik erg leuk. De juiste verhouding zoeken tussen voeding en training, maar eigenlijk speel ik om de gekweekte duiven uit te testen.”

Ik zelf ben er van overtuigd dat de basis voor succes begint met goede duiven en roep dat dan ook regelmatig van de daken. Volgens René zullen de meeste liefhebbers die goed spelen of hebben gespeeld, het met mij eens zijn. Inclusief hijzelf. Hij zegt hier onder andere het volgende over: “Je moet naar mijn idee de focus hebben op het kweken van goede en extra duiven. Zonder die één of twee bijzondere duiven maak je ook leuke uitslagen, maar pak je niet die extreem vroege prijzen. Vaak zijn die goede duiven ook nog verwant aan elkaar en komen ze uit een bepaald koppel. Met het verdwijnen van dit koppel of de lijn van duiven hieruit verdwijnen ook de prestaties. Daarom moet je die goede duiven koesteren en de eigenschappen daarvan proberen vast te leggen. Ik ben er de laatste jaren wel achter gekomen dat je zonder die extra’s maar een gewone liefhebber bent. Ik heb in het verleden zo’n goed koppel gehad, bestaande uit een doffer van Roel van Houten uit Marum en een duivin van Ton van der Walle uit Beerta. Met de nazaten van dat koppel heb ik jarenlang goed gespeeld en ook bij anderen presteerden ze erg goed. Maar op een gegeven moment wilde ik duiven die goede stambomen hadden en ging ik duiven bij liefhebbers van naam aanschaffen. Ik was vergeten hoe goed mijn eigen duiven waren. Gelukkig kwam ik vroegtijdig tot inkeer en tegenwoordig heb ik weer succes met de duiven uit de lijnen waarmee ik ooit begon. Door inteelt met de goede duiven probeer ik mijn eigen aanvulling voor het kweekhok te kweken. Zo heb ik nu een aantal lijnen die presteren en die houd ik deels zuiver voor de kweek en de betere vliegers breng ik ook weer vrij snel op het kweekhok. Ik ben geen megaliefhebber en ik heb dus geen hokken vol goede duiven. Daarom moet ik er zuinig op zijn.Ik haal gericht duiven bij voor de eigenschappen waarvan ik vind dat die beter moeten bij mijn eigen duiven.

Ik doe ook regelmatig aan samenkweek en het liefst ook met duiven waar al een deel van mijn eigen soort in zit. Een paar jaar geleden heb ik duiven bijgehaald uit een doffer die 3 x kop vloog op de zwaardere NPO-vluchten/dagfond. Ik kocht meerdere jongen uit het koppel waar die doffer uit geboren werd en kocht ook een dochter van die goede duif zelf. Ik ben die duiven eerst onderling gaan koppelen om te kijken wat erin zit. De meest belovende van deze kweek heb ik apart gezet. De duiven waarvan ik denk dat ze passen bij mijn duiven en een aanvulling zijn op mijn eigen “soort” heb ik nu gekoppeld. Het is natuurlijk afwachten wat ze gaan doen en over twee jaar weet ik pas of het geslaagd is. Het hebben van een eigen lijn van duiven heeft veel voordelen en je bent daardoor ook constanter in je prestaties. Je kent ze en heel belangrijk; ze passen bij jou! Ik zei al dat ik zelf mijn aanvulling voor het kweekhok probeer te kweken. Hierdoor ben je kritischer op je eigen kweek en je wordt niet gehinderd door de prijs die je er voor betaald hebt. In een eigen stam kun je bepaalde goede eigenschappen vastleggen en fouten eruit proberen te kweken. Als je veel duiven bijhaalt dan krijg je er ook allerlei slechte eigenschappen bij. Daarom denk ik dat veel ellende achterwege blijft als je het veelal probeert te halen uit je eigen stam. Je kunt dan gericht bijhalen op onderdelen waarin jouw stam tekort schiet. Het is mooi werk om je hier mee bezig te houden en het geeft mij uiteindelijk ook meer voldoening dan een goede duif die ik kweekte uit twee duiven die ik heb bijgehaald van twee verschillende hokken.”

Tot slot nog enkele vragen.

Ik zie zelf als één van de redenen waarom sommige mensen die ondanks dat ze hun best lijken te doen, toch niet slagen in de duivensport, ze niet genoeg luisteren/observeren, maar een eigen (meestal) verkeerde koers varen. Hoe zie jij dat?

Echt kritisch naar je eigen functioneren kijken is ook heel lastig. Maar ik vraag mij af of mensen echt weten waarom het bij hen juist niet wil vlotten met de sport. Dat kun je deels met luisteren en observeren ondervangen, maar veel mensen raken in paniek als het niet lukt en dan is goed analyseren wel lastig. Vaak kiezen ze een andere methode of zelfs andere duiven en als het dan beter of slechter gaat. Waar lag het dan aan? Zelfs op hokken waar het voorheen altijd crescendo ging is het wel eens een jaar minder en dan moet je analyseren wat de oorzaak kan zijn. Heb je de goede duiven nog of is er iets veranderd in de omgeving of in de verzorging? Verder denk ik dat mensen vaak te veel duiven hebben. Dat is één van de dingen die mensen vaak doen om beter te gaan spelen, ze nemen er een ploegje bij. Het wordt dan alleen maar lastiger om te managen. Duiven moeten best nauwgezet verzorgd worden en je moet steeds het gevoel hebben dat je grip op de zaak hebt. Het mooiste is als je genoeg tijd hebt dan kun je een stapje bijzetten als het wat minder gaat. Duivensport is een hobby waar je veel over moet praten, je moet een aantal eerlijke vrienden hebben die met je meekijken. Ook veel topspelers hebben vaak hun twijfels en bellen onderling erg vaak als het niet wil. Soms is het advies rustig blijven maar andersom kan ook, je moet nu wel ingrijpen want met dit weer had je vroeg moeten zitten.

Je hebt jaren een website bijgehouden en daarop het wel en wee beschreven van je sportbeleving. Hoe lang en waarom ben je er mee gestopt?

Hoelang ik dat precies heb gedaan dat weet niet maar zeker een aantal jaren. Ik schreef toen ook voor het NP-orgaan en een aantal websites publiceerden mijn wekelijkse “stukjes”. Ik dacht dat ik er wat mee kon bereiken en wilde mensen graag vertellen hoe ik de sport beoefende en wat ik er voor deed. Achteraf waren er best veel mensen die de site bezochten maar ik kon het op den duur niet meer opbrengen. Wat moet je steeds vertellen? En ik was bang dat het veel van hetzelfde zou worden. Mijn website ga ik overigens binnenkort wel weer bijwerken http://www.duivensites.nl/heerkes-dalmolen/default.asp?ContentId=1569

Hoe zou jij het nu oppakken als je weer helemaal opnieuw moest beginnen (aanschaf van duiven, waar en waarom daar, waarop zou je letten?)

Ik zou duiven kopen bij mij in de buurt. Bij kleine liefhebbers die grote prijspercentages spelen met veel kopprijzen in groot verband. Ik zoek het dus bij kleine melkers, die moeten streng selecteren en zullen relatief gezien een hoger percentage bruikbare duiven hebben. Je moet wat geluk hebben dat die verschillende duiven op elkaar passen maar ook met duiven van één hok kun je prima slagen. Ik zou vragen om laatjes uit hun beste koppels en proberen om een band op te bouwen met deze mensen om zo naast de duiven ook van hun kennis wat mee te krijgen. Ik zou ze laten uitgroeien en streng selecteren op gezondheid en vitaliteit en dan veel kweken. Met wat voedsterkoppels erbij heb je dan snel een flinke ploeg jongen en dan moet de mand de rest doen.

Wat vindt je van de hedendaagse duivenhandel?

Als beginner zou je bijna gaan denken dat het nodig is om dure duiven te kopen. Er zijn ook veel liefhebbers die denken dat ze kansloos zijn omdat zij niet van die dure duiven hebben, dat is natuurlijk onzin. Het is best jammer dat de duivensport in het algemeen niets van dit geld meekrijgt. De landelijke duivensport zou eigenlijk een percentage moeten ontvangen van de enorme bedragen die voor duiven betaald worden. Ik heb nu wel eens het idee dat we de koe leegmelken en er wordt niet gedacht aan de toekomst van onze mooie hobby. De grote verdieners hebben de kleine mannen bitter hard nodig, maar die verhouding is volledig zoek naar mijn mening. Je ziet nu wel een kentering in de handel. De prijzen zakken behoorlijk maar het is nog steeds absurd wat er betaald wordt voor een duif die alleen goede ouders had, maar zelf nog geen 90 dagen oud is.

Hoe zie jij de toekomst van de duivensport?

De duivensport blijft vast bestaan maar de sport zal wel gaan veranderen. De kortere vluchten zullen straks meer opleervluchten worden. Ik verwacht dat we pas vanaf de midfond een eerlijker spel gaan krijgen. Er vallen veel liefhebbers weg en de onderlinge afstanden per hok zullen toenemen. Ik vind het jammer dat ik niet 30 jaar eerder geboren ben want ik had graag nog gespeeld in de tijd dat ieder dorp 50 melkers had. Ik denk dat het proces onomkeerbaar is en zie het ook niet meteen gebeuren dat gepensioneerden massaal de sport op zullen gaan pakken. De dagfond, de meerdaagse fond en de éénhoksraces zullen de toekomst zijn. Ik probeer ieder jaar iemand enthousiast te maken voor de duivensport. We zijn in mei van dit jaar verhuisd en ik heb de man die ons huis gekocht heeft aan de duivensport gekoppeld. Hij speelt nu met mijn voormalige ploeg vliegduiven. Ik hoop dat hij er lol aan blijft houden en probeer hem met adviezen wat bij te staan. Iedereen met liefde voor dieren is in principe een potentiële duivenmelker. Er is in mijn optiek geen hobby mooier dan de duivensport. Naast de dagelijkse verzorging en de kweek heb je ook nog de sportieve kant van het geheel.

Verder denk ik dat de sfeer op de verenigingen van belang is. Het is voor de mensen die het werk doen een hele belasting en daarom hoop ik dat de techniek nog verder zijn intrede gaat doen. Het is nu al mogelijk om een elektronische klok te laten communiceren met de rekenaar. Dat zouden we meteen moeten doorvoeren dan hoef je niet meer perse naar een club om de klokken af te slaan. De mensen die dat nog wel willen kunnen dat natuurlijk nog wel doen maar geen verplichtingen meer. De inkorfdag is de dag waarop we elkaar spreken en voor de rest zou het vrijblijvend moeten zijn. Ik weet zeker dat dit voor veel mensen meer rust zou geven en het is een hobby die in de eerste plaats voor ontspanning moet zorgen.

Nico van Veen - http://www.de-duivencoach.nl/



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

SPONSOREN

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

Regen, regen en nog eens regen!

Het was een kort weekje, maar wel een weekje waarin veel besproken is en een week waarin ook verbazing was dat we nog ...

Evelien's Journaal

Supporteren

Ga u ook supporteren voor het Nederlands damesvoetbal elftal. Nou het is de bedoeling dat ik wel de wedstrijden ga ...

Ad de Jong

Mensen Bedankt!!

Het is zaterdagochtend, tweede weekend van juni. Pinksterweekend, bijna iedereen is een dag extra vrij. Mooi vooruitzicht ...

John Logemann

COLUMNS

Gert Jan Hendriks - Zuiderwoude / Maak ...

Ruim 5 jaar geleden schreef ik mijn vorige column over dit onderwerp. Inmiddels is dit onderwerp actueler dan ooit en ...

Nico van Veen

Mensen Bedankt!!

Het is zaterdagochtend, tweede weekend van juni. Pinksterweekend, bijna iedereen is een dag extra vrij. Mooi vooruitzicht ...

John Logemann

Rustig blijven, op naar St. Vincent

De zondag na Limoges, de overnacht opening van het seizoen voor de afdelingen 7 t/m 11. Elk jaar weer een pittig ...

John Logemann