Afbeeldingsresultaat voor willem mulder duiven

We blijven maar het heen en weer krijgen van het geel bij onze duiven. Het is vaak de aanstichter van andere ziektes en ongemakken. Daarom is het bestrijden hiervan een regelmatige bezigheid geworden van de duivenliefhebber. Als het koud is, heb je er niet echt last van, maar oh wee als de temperaturen oplopen. Vooral in deze zomermaanden zie je veel problemen.

Er zijn een aantal hokken die het rigoureus aanpakken. Zij selecteren duiven die regelmatig geel krijgen systematisch uit hun duivenbestand. Goed gevlogen of niet, weg ermee. Er wordt niet gekeken naar de afkomst, stamboom of geld wat voor de duif werd betaald. Ja, zo kom je er op den duur inderdaad van af. Maar de meesten onder ons zweten met het fenomeen “ het geel” of wel trichomonas.   De veeartsen hebben het er maar goed bij, want vele zakjes en potjes verwisselen jaarlijks van eigenaar.

Kan het dan niet anders?

Natuurlijk liggen er wel mogelijkheden. Het geel is een zweepdiertje, dat zichzelf kan bevruchten. Zo vermenigvuldigt het snel als de temperaturen boven de 15 graden komen.  Een van de beste natuurlijke middelen is het Usneazuur, ook wel baartvlechten genoemd. Dr. ST. Dreyer heeft en een rapport over geschreven.  Ik zal proberen het een en ander duidelijk te maken.

Was zijn Usnea baardvlechten?

Baardvlechten zijn  volgens hem een symbiose uit algen en schimmels. Iedere vlecht bestaat uit een gemeenschappelijk co-existentie en gezamenlijke groei als een algensoort en een schimmelsoort.  De intensieve verbinding  van alg en schimmel zorgen voor dusdanige typische eigenschappen, dat de wetenschappelijke plantkundigen een eigen plantengroep, een vlecht eruit gemaakt hebben.  We onderscheiden 3 groepen:  bladvlechten, korstvlechten en struikvlechten. We moeten de struikvlechten het meest  in het zonnetje zetten.  Deze vlechten hebben  een ronde structuur en hiertoe behoort o.a. de baardvlecht.  Er moet worden gezegd, dat tot deze groep meerdere geslachten behoren.  De soort Usnea Bartata  ( de wetenschappelijke naam) is een speciale alg / schimmel soort,  die erg stevig is. De vlechten zijn langzame groeiers , waardoor ze niet goedkoop zijn voor medisch gebruik. Natuurgenezers hadden al heel lang belangstelling voor deze plant.  Plantgeneeskundigen uit het oude China en Egypte gebruikten aantoonbaar  verschillende vlechten om ziektes te genezen.

De modernere onderzoekers zochten naar  de inhoud stoffen.  Wat was het bijzondere van deze planten? Want we willen tegenwoordig alles kunnen bewijzen. Bij de baardvlechten werden verschillende werkzame stoffen en kleurstoffen ontdekt.

Usneazuur.

Het Usneazuur  werd als een bitterstof gekenmerkt en heeft een behoorlijke antibiotische werking. Usnea bestrijdt ziekmakende bacteriën en soortgelijke negatieve kiemen. Naast de stimulerende werking  van het verteringssappen  werkt het ook als smaakversterker  (door de  bittere smaak van de geheel gedroogde planten) en worden darmziektes bestreden. Met  name daar, waar de schadelijke  kiemen de overhand hebben.​

Natuurkundige geschriften noemen  met name de werkzaamheid op  de  slijmhuid  en een verhoogde natuurlijke resistentie tegen verkoudheid of luchtwegaandoeningen. De gunstige beïnvloeding van het natuurlijke afweersysteem  en verhoging van het immuunsysteem was niet alleen verklaarbaar door het Usneazuur.  Er werden verbindingen uit Polysacharides ( bepaalde soorten suikers) gevonden die we momenteel in het kankeronderzoek kunnen terugvinden.

Trekvogels.

Het samengaan van alg  en schimmel is in staat om veel voor mens en dier te betekenen.  We zien in de vrije natuur, dat trekvogels die in de zomer vlechten opnemen  schitterend ruien. Ook vele rendieren en Noorse weidedieren eten er veel van.  Dit alles duidt op de goede werking van de baardvlechten. Nou, best een moeilijk verhaal vind je ook niet? Maar we zien, dat de natuur veel in zich heeft om ziektes op natuurlijke wijze te bestrijden of te voorkomen. Ik herinner me plotseling weer aan de huidziektes en eczemen van paarden die we hier in Nederland houden.  Vele dieren hebben ziektes onder de leden en worden niet genezen. Een van de oorzaken zou de eenzijdige voeding kunnen zijn.

Het gras in de weide in van vaak van 1 of enkele soorten. “Onkruiden” worden met gif bestreden want we willen geen rommeltje maken van onze mooie weide. In het gras bevinden zich vaak Mycotoxines. Dat zijn de afvalstoffen van bepaalde schimmels en die zijn bijzonder giftig en ook moeilijk te bestrijden. Paarden eten veel gras en zodoende krijgen ze daar veel van binnen. Doordat paarden een lang darmstelsel hebben, hebben ze daar ook vaak veel last van. Zo ontstaan er de bekende huidziektes zoals mok. De dierenarts schrijft een zalfje voor en het probleem lijkt voor even opgelost. Maar na enige tijd is het weer mis. Dat komt, omdat de oorzaak niet wordt bestreden, alleen de uiterlijke kenmerken. 

Een grote groep paarden met huidziektes werd eens voor onderzoek naar hun oorspronkelijke steppengebied in Mexico gebracht, waar allerlei kruiden en grassen groeien. Ze hadden daar alle vrijheid en konden eten waar en wat ze wilden. De paarden werden allemaal gechipt met een gps chip. Een paar maanden later werden de paarden weer opgespoord en gevangen. Ze bleken allemaal weer kerngezond te zijn. Geen last meer van mok of andere huisaandoeningen. Hoe kan zoiets? Wat kunnen hiervan leren? Moeten we hier dan maar steeds doorgaan onze beperkende ideeën en onze antibiotica?

Terug naar de natuur?

En hoe zit het met de duiven? In onze westerse landen moeten de doseringen van geneesmiddelen omhoog om nog voldoende resultaat te verkrijgen. Is dat de weg die we moeten gaan? Of is er toch nog een weg terug? Terug naar de natuur misschien?  Terug naar baardmossen met Usneazuur, die gewoon in de natuur groeien?   Nee, ik wil niet roomser dan de paus zijn. Uiteraard dienen we de duiven wel goed te controleren door een gespecialiseerde dierenarts.  Er als er echt iets is, zullen we de duiven moeten kuren. Maar we hebben het hier over het voorkomen van!!! 

Nieuwe Europese wetgeving. 

Usneazuur voorkomt luchtwegproblemen en het geel.  De belangrijkste problemen bij onze duiven. Maar dat mag je tegenwoordig niet meer op de verpakking zetten of er op andere wijze reclame voor maken. Dan komt de overheid meteen met: bewijs dat maar eens. Even een wetenschappelijk bewijs ​ overhandigen. En dat kost tienduizenden euro ́s. Per product. Dat kan niemand betalen in deze kleine groep van duivensport. Dus worden de beschrijvingen op het etiket vaak heel onduidelijk. Zo van: kan helpen bij........, of ondersteunt dit en dat, stimuleert die en die werking...... Heel vaag allemaal. Maar de overheid wil het zo. Alleen multinationals kunnen zich dergelijke onderzoeken veroorloven. Het is maar dat je het weet. Alleen als schrijver van artikelen mag je wel je in volle vrijheid je mening geven en er over schrijven. Daar maak ik dan ook even dankbaar gebruik van. Want op deze manier kunnen we onze duiven mooi op een natuurlijke manier gezond houden. Denk er maar eens over na. 

Veel succes.

Willem Mulder.

Telefoon: +31 – 648 71 74 75

E-Mail:  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

SPONSOREN

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

John Logemann - Veranderen, hoe doe je ...

Niet zo'n rare vraag, de titel van dit stuk. Ons duivenwereldje is er vol van. Er moet veranderd worden, maar ...

John Logemann

John Logemann - Kiespijn

  Kiespijn, je kan het inderdaad missen. Afgelopen weken behoorlijk last gehad, vorige week zo erg dat ik ...

John Logemann

Eveliens Journaal 'Respect voor onze ...

Hallo allemaal, wij zijn er even tussenuit geweest, HEERLIJK, we zijn de auto ingestapt en hebben 1400 km zuidwaarts ...

Evelien's Journaal

COLUMNS

Michel Vanlint - Duiven volop in de ...

  Het is een noodzakelijk kwaad, een gebeurtenis die zich jaarlijks herhaalt. Nieuwe pluimen, slagpennen en ...

Michel Vanlint

John Logemann - Veranderen, hoe doe je ...

Niet zo'n rare vraag, de titel van dit stuk. Ons duivenwereldje is er vol van. Er moet veranderd worden, maar ...

John Logemann

Sjaak Buwalda - Duurde eventjes -

Ja ik weet het, je hebt er even op moeten wachten voordat hier wat nieuws verscheen. Buiten het vliegseizoen staan ...

Sjaak Buwalda