Wat gebeurd er toch de laatste weken met onze duiven die terugkomen van verschillende wedvluchten. Met tropische temperaturen van minimaal 30 graden en zuidoostenwind komen onze duiven niet meer huiswaarts. Nee zelfs gaan ze de zee over en verdwalen daarna in Great Britain waardoor het thuiskomen uiteraard erg lastig wordt. Maar ook schieten ze door en komen terecht op booreilanden bij Noorwegen of is Denemarken het eindstation. Eens in de paar jaar kom je zulke vluchten tegen al was deze best extreem te noemen. De oorzaak van deze verwarring zal toch niet alleen door de warmte en zuidoostenwind komen? Want natuurlijk voor een jonge duivenvlucht is dit erg lastig maar oude duiven die het zwaar hebben gaan toch gewoon naar beneden om te drinken? Maar een duif die zwaar gemotiveerd is om naar huis te komen zal toch proberen om door te vliegen en in mijn ogen zou dit ook moeten kunnen. Onze duiven worden regelmatig blootgesteld aan verschillende weertypes en als de verzorging goed gebeurd kan een duif veel aan.

De dagelijkse training,medische begeleiding,goed management het zijn toch de dingen die zeker topspelers geven aan hun duiven.
Maar waarom klagen hun dan ook en zijn het niet alleen de slechte duiven die onderweg verloren gaan.

Ik mag van sommige mensen geen kritische noot plaatsen over het vervoeren van onze duiven maar zijn de hedendaagse chauffeurs bewust ervan hoe je duiven moet verzorgen bij extreem weer? We hebben het natuurlijk niet over slachtkippen,varkens,schapen die voor de consumptie bedoeld zijn. Het blijft vreemd dat de afgelopen weken bij extreem weer onze duiven de raarste capriolen uithalen om water te nuttigen na een vlucht. Een dier zal water moeten drinken om zijn lichaam te kunnen koelen want anders hoeven we ook geen ruitjes in te tikken van auto's waar een hond in zit opgesloten met warm weer.

In afdeling 10 was er dit weekend een midfond vlucht van Rethel waar je allereerst vraagtekens bij kunt zetten wat betreft de lossing tijd.
De meeste afdelingen waren uitgesteld en deze afdeling besloot te gaan lossen om 11:05, toen dit op het scherm te lezen was dacht ik even dat het om een bevalling ging want hier heb je altijd te maken met rare tijdstippen. Dit was de tweede keer dit jaar met onze vervoerder dat het ging om een tijd waar je zeer grote vraagtekens bij kunt zetten. Op de vlucht van Budel eerder dit jaar was de lossing tijd 10:20 en als je dan naar de nu al beroemde GPS ringen kijkt gaf die op dat moment pas het signaal door om 10:28. 8 minuten wachten op een signaal terwijl bij andere vluchten het al na enkele minuten doorgegeven wordt. Met 1 duif kan ik nog geloven dat die misschien in de mand blijft zitten maar als precies hetzelfde gebeurd met twee duiven die uitgerust zijn met een GPS ring dan ga ik het bijna verdacht vinden.

Terugkomend op Rethel afgelopen weekend waren het verschillende liefhebbers die klaagden over dorstige zelfs uitgedroogde duiven. Een topcombinatie uit onze afdeling kreeg een duif terug die water opnam en dit meteen weer uitspuugde. Dit lijkt verdacht veel op uitdroging en ook op de zondag lossing van een andere afdeling was het de beroemde topmelker uit Hilversum die zijn duiven thuiskreeg met uitdrogingsverschijnselen. Zelfs konden zijn duiven niet meer in de bak komen en deze melker weet toch echt wel hoe je een duif gezond aan de start brengt. Natuurlijk onze duiven zullen vast water krijgen op de lossing plek maar onderweg er naar toe zal hier ook tijd voor vrij gemaakt moeten worden. Alleen tegenwoordig is tijd geld maar dit mag nooit ten koste gaan van de kwaliteit en de zorg die je over deze renpaarden van het luchtruim hebt.

Ik wil niemand beschuldigen maar informatie inwinnen bij de deskundigen wat betreft vervoeren met extreem weer zal voor een vervoeder misschien wel opheldering geven. Bewust of onbewust uiteindelijk gaat het wel om het welzijn van onze dieren en dan mag je wel verwachten dat hier adequaat mee omgesprongen wordt. Natuurlijk zijn we zelf als floormanager verantwoordelijk voor het inkorven van je eigen duiven en misschien moeten sommige liefhebbers in bescherming worden genomen, maar onze topspelers lopen tegen dezelfde problemen aan en die geven hun duiven toch ook niet zomaar mee?

Het geeft stof tot nadenken en hopelijk komt de waarheid nog eens boven water!

Ome Gerrit



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

SPONSOREN

Comb. Poelman - Erica

Bonnenschenkers

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

St Vincent koorts

Dinsdagavond waren de duiven in de mand gegaan naar st Vincent. Vrijdagmiddag om 12.30 uur werden ze gelost. Veel ...

Ad de Jong

Zomerstorm

Wat een storm hebben we dinsdag en woensdag gehad. Dinsdag gingen om 7.30 uur de jongen los en wat hadden ze het naar hun ...

Ad de Jong

Op en af

Het weer gaat op en af zoals Frank Debosere de weerman in België vaak met het weerpraatje zeg. Hier nu ook dan een ...

Ad de Jong

COLUMNS

De Meester Duivenliefhebber in een ...

Grote oren en een grote neus zijn twee kenmerken die onherroepelijk wijzen op het verouderen van de mens. Daar valt ...

Michel Vanlint

In deze tijd (3 juni)

In deze tijd zijn velen hun jongen driftig aan het lappen. De vitesse mannen hebben die zelfs al enkele keren gespeeld. ...

Ad Schaerlaeckens

Spiegelen…

Ik heb u ooit al eens verteld over een jeugdtrauma. Een trauma wat ik een plaats heb gegeven, kan handelen, volledig ...

Esther Bultman